باز باران با ترانه/ میخورد بر بام خانه/ یادم آرد کربلا را /دشت پرشور و بلا را/

گردش یک ظهر غمگین/ گرم وخونین/ لرزش طفلان نالان /زیر تیغ و نیزه هارا/

با صدای گریه های کودکانه/ درین صحرای سوزان/ میدود طفلی سه ساله /

پر زناله دل شکسته پای خسته/ باز باران قطره قطره/ میچکد از چوب محمل/

وای باران! وای باران!!

زندگی با همه وسعت خویش

محمل ساکت غم خوردن نیست

حاصلش تن به قضادادن نیست

اضطراب وهوس و دیدن ونادیدن نیست

زندگی کوشش وراهی شدن است

زندگی جوشش وجاری شدن است

ازتماشاگه اغاز حیات

تابه انجاکه خدامیداند