باز باران با ترانه/ میخورد بر بام خانه/ یادم آرد کربلا را /دشت پرشور و بلا را/
گردش یک ظهر غمگین/ گرم وخونین/ لرزش طفلان نالان /زیر تیغ و نیزه هارا/
با صدای گریه های کودکانه/ درین صحرای سوزان/ میدود طفلی سه ساله /
پر زناله دل شکسته پای خسته/ باز باران قطره قطره/ میچکد از چوب محمل/
وای باران! وای باران!!

زندگی با همه وسعت خویش
محمل ساکت غم خوردن نیست
حاصلش تن به قضادادن نیست
اضطراب وهوس و دیدن ونادیدن نیست
زندگی کوشش وراهی شدن است
زندگی جوشش وجاری شدن است
ازتماشاگه اغاز حیات
تابه انجاکه خدامیداند


